- NOWOŚĆ
Kontener na odpady medyczne nie jest zwykłym stalowym magazynem ustawionym za budynkiem szpitala. Musi zapewniać kontrolę temperatury, dostęp tylko dla upoważnionych osób, możliwość skutecznego mycia i dezynfekcji, ochronę przed rozprzestrzenianiem się odcieków oraz bezpieczną wentylację.
Nie istnieje jednak jeden uniwersalny „kontener zgodny z przepisami”. Innych warunków wymagają zakaźne odpady medyczne, innych odpady chemiczne, cytotoksyczne i cytostatyczne, a jeszcze innych odpady medyczne nieposiadające właściwości niebezpiecznych.
Dlatego prawidłowy dobór kontenera należy rozpocząć nie od jego wymiarów, lecz od kodów odpadów, ilości powstających odpadów, częstotliwości odbioru oraz sposobu organizacji transportu wewnętrznego.
Zgodnie z katalogiem odpadów odpady związane z ochroną zdrowia klasyfikowane są przede wszystkim w grupie 18. Gwiazdka przy kodzie oznacza odpad niebezpieczny.
W praktyce należy rozróżnić trzy podstawowe grupy:
|
Grupa odpadów |
Przykładowe kody |
Podstawowa identyfikacja |
|
Zakaźne odpady medyczne |
18 01 02*, 18 01 03*, 18 01 80*, 18 01 82* |
Czerwone worki lub pojemniki |
|
Niebezpieczne odpady medyczne inne niż zakaźne |
18 01 06*, 18 01 08*, 18 01 10* |
Żółte worki lub pojemniki |
|
Odpady medyczne inne niż niebezpieczne |
m.in. 18 01 01, 18 01 04, 18 01 07, 18 01 09 |
Kolor inny niż czerwony i żółty |
Dokładny kod odpadu ma bezpośredni wpływ na dopuszczalny czas magazynowania, wymaganą temperaturę, sposób pakowania oraz dalszy transport. Zasady klasyfikacji wynikają m.in. z rozporządzenia w sprawie katalogu odpadów.
Jednym z najczęstszych błędów jest traktowanie kontenera jako podstawowego opakowania na odpady. Tymczasem odpady medyczne powinny być segregowane już w miejscu ich powstawania.
Zakaźne odpady medyczne umieszcza się w czerwonych workach lub pojemnikach, natomiast niebezpieczne odpady inne niż zakaźne – w opakowaniach oznaczonych kolorem żółtym. Odpady ostre należy zbierać w sztywnych pojemnikach odpornych na przekłucie i przecięcie.
Worki i pojemniki:
Kontener jest zatem miejscem wstępnego magazynowania prawidłowo zapakowanych i oznakowanych odpadów, a nie zamiennikiem wymaganych opakowań.
Szczegółowe zasady określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z 5 października 2017 r..
Dopuszczalny czas przechowywania zależy od kodu odpadu i temperatury panującej w magazynie.
|
Rodzaj odpadu |
Temperatura |
Maksymalny czas |
|
Odpady 18 01 02* |
do 10°C |
72 godziny |
|
Odpady 18 01 03*, 18 01 06*, 18 01 08*, 18 01 10* i 18 01 82* |
od 10°C do 18°C, jeżeli pozwalają na to ich właściwości |
72 godziny |
|
Te same odpady |
do 10°C |
30 dni |
|
Odpady medyczne inne niż niebezpieczne |
temperatura odpowiednia do ich właściwości |
30 dni |
Tabela obejmuje kody wymienione bezpośrednio w § 8 rozporządzenia. Dla pozostałych kodów warunki należy ustalić indywidualnie na podstawie ich klasyfikacji i właściwości.
W praktyce oznacza to, że kontener przeznaczony do przechowywania zakaźnych odpadów przez okres dłuższy niż 72 godziny zazwyczaj musi posiadać aktywny układ chłodniczy. Sama izolacja termiczna nie gwarantuje utrzymania temperatury poniżej 10°C, szczególnie latem.
Temperatura graniczna nie powinna być też traktowana jako normalny punkt pracy urządzenia. Układ należy zaprojektować z odpowiednim zapasem oraz uwzględnić awarię agregatu, otwieranie drzwi i wysoką temperaturę zewnętrzną.
Przepisy nie tworzą osobnej kategorii prawnej „kontenera na odpady medyczne”. Dopuszczają natomiast wstępne magazynowanie odpadów w odpowiednio przystosowanym, wydzielonym pomieszczeniu albo w stacjonarnym lub przenośnym urządzeniu chłodniczym przeznaczonym wyłącznie do odpadów medycznych.
Odpowiednio zaprojektowany kontener modułowy może pełnić funkcję takiego pomieszczenia. Nie wystarczy jednak zamknąć odpady w typowym kontenerze morskim lub magazynowym.
Pomieszczenie powinno posiadać między innymi:
Jeżeli wszystkie odpady znajdują się w szczelnie zamkniętych i oznakowanych pojemnikach, przepisy przewidują możliwość zastosowania wentylacji grawitacyjnej. W pozostałych przypadkach pomieszczenie powinno posiadać wentylację zapewniającą podciśnienie oraz filtrację powietrza usuwanego na zewnątrz.
W pobliżu magazynu należy zapewnić również punkt higieniczny z dostępem do ciepłej i zimnej wody, środkiem do mycia i dezynfekcji rąk, ręcznikami jednorazowymi oraz miejscem do oddzielnego przechowywania czystej i zabrudzonej odzieży ochronnej.
Jeżeli kontener zostanie zakwalifikowany jako stacjonarne urządzenie chłodnicze, zastosowanie znajdą dodatkowe wymagania dotyczące m.in.:
Kwalifikacja projektowanego rozwiązania jako wydzielonego pomieszczenia albo stacjonarnego urządzenia chłodniczego powinna zostać ustalona przed rozpoczęciem produkcji. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której gotowy kontener posiada instalację chłodniczą, ale nie spełnia pozostałych wymagań właściwych dla tej formy magazynowania.
Rozporządzenie wymaga filtracji powietrza odprowadzanego z pomieszczenia, ale nie wskazuje konkretnej klasy ani rodzaju filtra. Nie można więc stwierdzić, że filtr HEPA H13 jest zawsze wymagany bezpośrednio przez przepis.
Rodzaj filtracji należy dobrać do rozpoznanego zagrożenia:
Sam filtr węglowy nie powinien być przedstawiany jako zabezpieczenie przed bioaerozolami. Z kolei samo zamontowanie filtra HEPA nie gwarantuje skuteczności instalacji. Należy uwzględnić szczelność obudowy, wydajność wentylatora, opory przepływu, kontrolę różnicy ciśnień oraz bezpieczną procedurę wymiany zużytych wkładów.
Bazą rozwiązania może być kontener chemiczny Explosiv lub konstrukcja z grupy kontenerów z możliwością wchodzenia. Standardowego kontenera chemicznego nie należy jednak automatycznie uznawać za gotowy magazyn odpadów medycznych.
Wersja przeznaczona dla szpitala, laboratorium, przychodni lub zakładu badawczego powinna zostać zaprojektowana indywidualnie. W zależności od kodów i ilości odpadów może obejmować:
Podłoga i ściany powinny być gładkie, szczelne oraz odporne na stosowane środki myjące i dezynfekcyjne. Typowy kratowy pomost stosowany nad wanną wychwytową w magazynach chemicznych może utrudniać utrzymanie higieny, dlatego w kontenerze medycznym lepszym rozwiązaniem jest szczelna posadzka z kontrolowanym systemem zbierania odcieków.
Kontener może zostać wyposażony w izolację termiczną, agregat chłodniczy, termometr oraz – jako rozwiązanie ponad wymagane minimum – ciągły rejestr temperatury i alarm przekroczenia ustalonej wartości.
Przy większym ryzyku lub długim czasie odbioru warto rozważyć redundancję chłodzenia albo procedurę awaryjnego przeniesienia odpadów.
Instalację należy dobrać do sposobu pakowania odpadów i oceny zagrożenia biologicznego. Układ może obejmować filtrację cząstek, opcjonalny filtr węglowy, kontrolę podciśnienia oraz sygnalizację zabrudzenia filtrów.
Drzwi powinny być zabezpieczone przed dostępem osób postronnych. W zależności od obiektu można zastosować zamek mechaniczny, kontrolę dostępu, monitoring otwarcia drzwi lub sygnalizację alarmową.
Wewnątrz kontenera należy wyznaczyć miejsca dla poszczególnych kodów odpadów. Odpady zakaźne, chemiczne, cytotoksyczne i cytostatyczne nie powinny być składowane przypadkowo w jednej wspólnej przestrzeni bez analizy ich właściwości i wzajemnej kompatybilności.
Należy przewidzieć szerokość drzwi, brak progów, rampę lub podjazd oraz przestrzeń manewrową dla zamykanych wózków i pojemników. Kontener powinien współpracować z rzeczywistą organizacją transportu odpadów w obiekcie, a nie wymuszać ręczne przenoszenie ciężkich opakowań.
Projekty inżynieryjne Explosiv pozwalają połączyć konstrukcję kontenera z chłodzeniem, wentylacją, filtracją, instalacją elektryczną, detekcją, kontrolą dostępu i wyposażeniem dopasowanym do konkretnego zakładu.
Kontener ustawiony na terenie szpitala nie jest automatycznie opakowaniem dopuszczonym do przewozu drogowego.
Jeżeli odpady zostaną zaklasyfikowane jako towar niebezpieczny, ich przygotowanie do transportu musi spełniać wymagania ADR. Przykładowo odpady medyczne lub kliniczne kategorii B mogą być przewożone jako UN 3291, z zastosowaniem odpowiedniego opakowania i instrukcji pakowania. Dla odpadów kategorii A obowiązują inne numery UN i bardziej rygorystyczne zasady.
Nie każdy odpad medyczny jest jednak automatycznie towarem niebezpiecznym. Klasyfikację należy przeprowadzić na podstawie jego właściwości, a nie wyłącznie kodu odpadu.
Aktualne polskie teksty umowy ADR publikuje Ministerstwo Infrastruktury.
Nawet prawidłowo zaprojektowany kontener nie zapewni bezpieczeństwa, jeżeli odpady będą trafiały do niego bez kontroli.
Procedura powinna określać:
Ustawa o odpadach zakazuje co do zasady zbierania zakaźnych odpadów medycznych poza miejscem ich wytwarzania, z określonymi wyjątkami. Nakłada również obowiązek ich termicznego przekształcania w spalarniach odpadów niebezpiecznych. Z tego względu lokalizacja kontenera, status jego użytkownika i organizacja odbioru powinny zostać ustalone przed wdrożeniem rozwiązania. Aktualny tekst przepisów znajduje się w ustawie o odpadach.
Do najczęściej spotykanych nieprawidłowości należą:
Również odporność ogniowa, system sygnalizacji pożaru lub wykonanie przeciwwybuchowe ATEX nie są automatycznie wymagane dla każdego kontenera na odpady medyczne. Ich zastosowanie powinno wynikać z rodzaju odpadów, obciążenia ogniowego, lokalizacji, warunków ochrony przeciwpożarowej i oceny ryzyka.
Przed przygotowaniem projektu należy zebrać co najmniej:
Na tej podstawie Explosiv może przygotować kontener dopasowany do konkretnego procesu: od konstrukcji i izolacji, przez układ chłodniczy oraz wentylacyjny, aż po kontrolę dostępu, rejestrację temperatury i rozwiązania zabezpieczające przed wyciekiem.
Nie chodzi o dostarczenie „metalowej skrzyni na odpady”, lecz o zaprojektowanie kontrolowanego i możliwego do utrzymania w czystości elementu całego systemu gospodarowania odpadami.
Skontaktuj się z Explosiv, aby dobrać konstrukcję kontenera do kodów odpadów, wymaganej temperatury i warunków panujących w obiekcie.
Nie zawsze. Jeżeli odpady są odbierane w terminie do 72 godzin i przez cały czas utrzymywane są warunki temperaturowe właściwe dla danego kodu, chłodzenie może nie być konieczne. Kontener musi jednak zapewniać te warunki również podczas upałów.
Rozporządzenie wymaga filtracji odprowadzanego powietrza, ale nie określa konkretnej klasy filtra. HEPA H13 może być rozwiązaniem uzasadnionym oceną ryzyka biologicznego, lecz nie należy przedstawiać go jako automatycznego wymogu dla każdego obiektu.
Filtr węglowy ogranicza zapachy, pary i część zanieczyszczeń gazowych. Nie pełni jednak tej samej funkcji co filtr cząstek i nie powinien być traktowany jako samodzielna ochrona przed bioaerozolami.
Dopiero po odpowiednim przystosowaniu. Należy zapewnić m.in. higieniczne powierzchnie, kontrolę dostępu, właściwą temperaturę, wentylację, zabezpieczenie przed odciekami, podział przestrzeni i warunki bezpiecznego transportu.
Nie automatycznie. Magazyn stacjonarny i opakowanie przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych pełnią inne funkcje i podlegają odrębnym wymaganiom.